Ο Αρταξέρξης

Χθες τ’απόγευμα πήγα στο περβόλι να σκαλίσω τις ντομάτες και όποια φίλη μου κι αν με πήρε τηλέφωνο για να μου πει για τα ματς, δεν το σήκωσα…

Μίλαγα λοιπόν με τα ζαρζαβάτια μου για το ματς Ισπανίας – Περσίας που έγινε το βράδυ (το ματς έγινε μετά, αλλά τα ζαρζαβάτια μπορούν να ξέρουν τι θα γίνει στο ποδόσφαιρο μέχρι και 4 ώρες μετά).

Στο πρώτο ημίχρονο η περιοχή του Ιράν είχε μεγαλύτερο στριμωξίδι ακόμα κι από τις Θερμοπύλες του Λεωνίδα.

Οι Πέρσες έπεφταν κάτω ακόμα κι αν σηκωνόταν κανένα ξαφνικό αεράκι από τη διπλανή σοβιετική στέπα.

-Ποιοι παίζαν τελικά; ρώτησε το μπερδεμένο κολοκυθάκι.

-Το Ιράν το λέγανε παλιά Περσία, είπε η διαβασμένη αγκινάρα.

-Πόσο παλιά; ξαναρώτησε το περίεργο κολοκυθάκι.

-Πριν φυτρώσεις εσύ, του απάντησε η αυστηρή αγκινάρα.

Σε μια φάση ακούμπησε ένας Ισπανός βαρβάτος, με μούσι, τον τερματοφύλακά τους κι αυτός έκανε λες και περπάταγε ξυπόλητος στο σπίτι και χτύπησε το μικρό του δαχτυλάκι στο πόδι του καναπέ!

-Πώς τον λέγανε τον τερματοφύλακα; ξαναπετάχτηκε το ενοχλητικό κολοκυθάκι.

-Ναβουχοδονόσορα! το μάλωσε η αγκινάρα.

Το κολοκυθάκι μούτρωσε και κρύφτηκε κάτω από τα φύλλα της κολοκυθιάς του.

Ακόμα και οι Γερμανοί το ‘40 λιγότερη κατοχή είχαν στην Ελλάδα από ότι οι Ισπανοί στο πρώτο ημίχρονο.

Στο δεύτερο όμως, που μπήκε το γκολ νωρίς, οι Πέρσες ξύπνησαν.

-Δεν έπρεπε να τους ακυρώσει το γκολ, είπε μια πιπερίτσα, οπαδός της Μπέτις.

-Μα δεν είδες που η μπάλα βρήκε στον Ξέρξη, πριν πάει στον Αρταξέρξη που σούταρε αλλά δεν το έβαλε και μετά πήγε πάλι στον Ξέρξη που το έβαλε; Τόνισε ένα αγγουράκι που είχε δει καλά τη φάση.

-Ε, ο Ξέρξης ήταν από την αρχή οφσάιντ!!

-Τι είναι οφσα…; έκανε να ρωτήσει πάλι το αδιάβαστο κολοκυθάκι, αλλά μια αυστηρή ματιά της αγκινάρας το έκανε να κόψει την ερώτηση στη μέση…

Οι Πέρσες λοιπόν, που στο πρώτο ημίχρονο πέφταν κάτω ακόμα κι αν φτερνιζόταν κανένας στην καντίνα του γηπέδου, μετά το γκολ, ακόμα και το κεφάλι να τους έκοβες θα συνέχιζαν να τρέχουν.

-Σα τις κότες εδώ δίπλα, φώναξε κρυμμένο κάτω από τα φύλλα το κολοκυθάκι.

-Κοοοοο κο κο, είπε μια κότα σα κάτι να κατάλαβε…

Τελικά οι Πέρσες δεν τα κατάφεραν κι έχασαν.

-Οι Πέρσες ήταν περήφανος λαός, και άξιοι πολεμιστές! Ήταν σαφές ότι η αγκινάρα είχε 20 στην ιστορία.

Ναι ήταν, και;

-Στο δεύτερο ημίχρονο που έπαιξαν γενναία έκαναν ένα σωρό όμορφα πράγματα! η αγκινάρα σίγουρα τους θαύμαζε.

Έτσι είναι, και;

-Γιατί έπαιξαν έτσι στο πρώτο ημίχρονο;

Έπαιξαν ως Ιράν μάλλον…

-Αρνήθηκαν τη φύση τους δηλαδή; η πονηρή μελιτζάνα τα είχε καταλάβει όλα.

-Εμένα μ’άρεσε εκείνο το πλάγιο στο τέλος, είπε ένα αγγουράκι, και γελάσαμε όλοι.

-Πώς τον λέγανε εκείνον το Πέρση που το έκανε; πήρε θάρρος πάλι το κολοκυθάκι.

-Σαρδανάπαλο! είπε η αγκινάρα και το κολοκυθάκι λούφαξε πάλι κάτω από τα φύλλα.

Καθώς είχε πέσει πια το σούρουπο, γέμισα για τελευταία φορά τα ρουθούνια μου με το άρωμα της ντοματιάς που σκάλιζα και γύρισα σπίτι να δω το ματς…

ΥΓ. Ακολουθεί το βίντεο του Σαρδανάπαλου…

Από |2018-09-29T23:23:13+00:00Ιούνιος 20th, 2018|Μουντιάλ 2018|0 Σχόλια