Κυνήγι με πυροφάνι

Με παίρνουν κάθε μέρα φίλοι μου και μου λένε να γράψω για τις μεγάλες ομάδες που δεν παίζουν καλά, και ειδικά για την Αργεντινή κλπ κλπ, αλλά εγώ τους λέω ότι η ενημέρωση είναι περισσότερο για κάποιες φίλες μου που τους αρέσει το ποδόσφαιρο αλλά μερικές φορές χάνουν τα ματς λόγω υποχρεώσεων.

Όπως χθες το απόγευμα για παράδειγμα που μια πολύ καλή μου φίλη από το στρατό (τότε ήταν Μήτσος ακόμα), που είχε πάει να βγάλει έναν φρονιμίτη κι η νάρκωση της έπεσε βαριά, κι έχασε το ματς.

Λοιπόν, έπαιζε η Νιγηρία, η μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής, με την Ισλανδία, τη μικρότερη σε πληθυσμό χώρα που έχει πάει ποτέ σε μουντιάλ.

Λοιπόν, η Ισλανδία είναι ένα πολύ μεγάλο νησί, αν δεν το ξέρετε, στη μέση του πουθενά, εκεί που ενώνονται δυο μεγάλες γεωγραφικές πλάκες. Εξαιτίας αυτού, στην Ισλανδία υπάρχουν πάρα πολλά ηφαίστεια. Τα οποία ηφαίστεια σκάνε πού και πού! Ηφαίστεια είναι θα σκάνε, αν ήτανε φανάρια θα ανάβανε.

Μια έκρηξη ηφαιστείου πριν πολλά χρόνια, έβγαλε τόση σκόνη, που στη μισή γη έκαμε τρεις χειμώνες στη σειρά, με κανένα καλοκαίρι ανάμεσα, κι ο κόσμος δεν είχε σοδειά να φάει και πήρε τα δικριάνια και τις τσουγκράνες και πήρε στο κυνήγι τους πλούσιους και πήγε ένας και ζωγράφισε μια ξώβυζη με μια σημαία και τη συνέχεια τη ξέρετε.

Το νησί έχει και πολύ καλό καιρό, 6 μήνες χειμώνα κι 6 καταχείμωνο. Εκεί το καταριακό που κάνει στο Ρίο το Φλεβάρη θεωρείται απογευματινή βροχούλα.

Για όλους αυτούς τους λόγους στην Ισλανδία δεν πατάει το πόδι του άθρωπος.

…εμείς οι υπόλοιποι αυτούς τους 5-10 θαρραλέους μαλάκες που μένουν στο νησί τους λέμε όλους ψαράδες. Γιατί όλοι όσοι μένουν εκεί ασχολούνται με το ψάρεμα. Κι όταν λέμε ψαράδες μη πάει ο νου σας στον Καπετάν Αντρέα Ζέπο χαίρομαι όταν σε βλέπω. Μιλάμε για αθρώπους σκληρούς, άγριους που βγαί-νουν στον ωκεανό για μέρες και ψαρεύουν σοβαρές ψαριές, κι δεν καλάρουν, σα το Ζέπο και βγάζουν καλαμάρια…

Αυτοί οι άγριοι σκληροί ψαράδες κι οι εξίσου δυνατές στην ψυχή φαμίλιες τους ήταν στη κερκίδα και υποστήριζαν κάτι λουλούδες, κραγμένες αδερφές του ελέους, γιομάτες τατουάζ και παράξενα κουρέματα, που έχουν να πατήσουν χρόνια το πόδι τους στο νησί, γιατί παίζουν μπάλα «στην Ευρώπη», και που φυσικά από ψάρεμα δε ξέρουν να ξεχωρίσουν την τσιπούρα από το μπαρμπούνι.

Απέναντί τους είχαν μια αντίστοιχη ομάδα. Η Νιγηρία είναι μια χώρα που δε ξέρει από πού να φυλαχτεί. Από τα λιοντάρια και τις τίγρεις; Από το έιτζ και τον έμπολα; Από τη Μπόκο Χαράμ και τον Ισις; Από τη φτώχεια και τι πείνα; Παρόλα αυτά είναι κανιά διακοσαριά εκατομμύρια νοματαίοι, κι οι 50άρηδες θεωρούνται γέροντες σοφοί που τους ακούν οι νέοι να λένε ιστορίες γύρω απ’τη φωτιά στο κέντρο του χωριού τα βράδια. Επίσης στη Νιγηρία, σε πλήρη αντιστοιχία με την Ισλανδία, έχει 6 μήνες καλοκαίρι κι 6 γαϊδουροκαλόκαιρο, κι ακόμα και τα λιοντάρια κάνουν δίαιτα το πρωί και κάθονται κάτω από τις ακακίες και δε σε τρώνε, και κυνηγάνε τα βράδια που έχει δροσούλα (όχι τα λιοντάρια δεν κυνηγάν με πυροφάνι, απλά βλέπουν καλά στο σκοτάδι).

Η ομάδα της Νιγηρίας φυσικά είχε κάτι σορέλες πισώβαρες, που κι αυτές παίζουν «στην Ευρώπη», με κάτι παράξενα χτενίσματα, αλλά χωρίς τατουάζ, γιατί δεν τους βοηθά και το δέρμα τους έτσι σκατίμαυροι που είναι πίσσα, κατράμι.

Ανάμεσα στις δυο εντελώς άκυρες αυτές ομάδες κέρδισε αυτή που είχε περισσότερους παίχτες, γιατί άλλο να ψάχνεις 11 ανάμεσα σε 100 εκατομμύρια κι άλλο ανάμεσα σε 150 χιλιάδες (θυμίζω ότι η αναζήτηση γίνεται στο μισό πληθυσμό κάθε χώρας καθώς ο άλλος μισός είναι γυναίκες κανονικές ή φίλες του φίλης μου από το στρατό). Και κέρδισε άνετα και καθαρά, και στο δεύτερο γκολ ο αψηλός ο νιτζεριάνο πήρε τη μπάλα κι έκανε βόλτες στην περιοχή λες κι είχε βγάλει τον Αζόρ για βόλτα στο πάρκο να χέσει στα παρτέρια.

Και κάπου εδώ το παραμύθι των ψαράδων πλησιάζει στο τέλος του (έχω μια πλη-ροφορία ότι 2-3 παίχτες της Ισλανδίας βιάζονται γιατί ξεκινάνε τα γυρίσματα της 7ης περιόδου των Βίκινγκς) ενώ οι μαύροι ελπίζουν ότι φέτο που η Αρτζεντίνα παί-ζει χειρότερα από την Αστραπή Απιδεώνα, θα καταφέρουν αν μη χάσουν και να περάσουν στους 16, που το’να μάτι να τους βγει και τ’άλλο να πετάξει.

Όλε (τρις).

ΥΓ. Στη φώτο είναι ο πρώτος άσπρος Νιγηριανός στην ιστορία του μουντιάλ.

Από |2018-09-29T23:23:13+00:00Ιούνιος 22nd, 2018|Μουντιάλ 2018|0 Σχόλια